Laten we masturberen bespreekbaar maken

In de tweede klas van mijn christelijke middelbare school had ik het vak Verzorging. We kregen theorie- en praktijklessen over voeding, omgaan met geld, (lichamelijke) gezondheid en seksualiteit. Bij dat laatste onderwerp kwam ook masturbatie voorbij. Een lastig thema voor veel christenen, dat al snel in de taboesfeer wordt geschoven. Zo niet voor mijn montere docent Verzorging. In een stencil dat we kregen uitgedeeld, werd betoogd hoe verderfelijk soloseks was en hoe sterk God dit afkeurde, onderbouwd met verschillende Bijbelteksten.

Nu, zo’n tien jaar later, vraag ik me nog vaak af hoeveel invloed zo’n stukje papier moet hebben gehad op mijn leeftijdsgenoten. Het kan zorgen voor een flink schuldgevoel, en een belemmering zijn voor een gezonde seksuele ontwikkeling. Er over praten met anderen is een no go, want je weet toch al dat het van God niet mag en dat je je zou moeten schamen voor je (onreine) gedachten.

Mini-abortus

Een ander voorbeeld: als kind is mij altijd geleerd, bij seksuele voorlichting op de middelbare school én op de basisschool, dat de morning afterpil eigenlijk een soort mini-abortus is. Het mogelijke vruchtje dat na gemeenschap is gevormd, wordt afgebroken na inname van het tablet. Het nemen van de morning afterpil is dus zondig, staat gelijk aan een kleine moord. Pas veel later kwam ik erachter dat dit helemaal niet klopt. Die pil stelt de ovulatie uit, zodat bevruchting niet kan plaatsvinden. Van het ‘afbreken’ van een klompje cellen is dus geen sprake. Had ik het van vroeger dan verkeerd onthouden? Maar na een check met de christelijke vrouwen in mijn omgeving leerde ik dat zij met dezelfde ideeën hadden rondgelopen als ik.

Ik schrok ervan. Is dit de manier waarop de christelijke cultuur de ontwikkeling van (vrouwelijke) seksualiteit wil reguleren: door ons dingen te vertellen die niet kloppen, en daarmee het gebruik van bepaalde middelen te ontmoedigen? Dit geldt overigens niet alleen voor de genoemde voorbeelden. Ook veel andere thema’s zijn binnen een christelijk milieu lastig bespreekbaar. Of het nu gaat om geaardheid, seks voor het huwelijk, of wat breder: de rol van de vrouw in relaties en in de maatschappij.

Openheid voorop

Het is zeker niet zo dat elke christen wordt opgevoed met ongezonde ideeën over hun eigen seksualiteit, maar het is wel duidelijk dat seksualiteit en christendom niet altijd goed samen gaan. De schaamte is groot, dingen bespreekbaar maken is vaak lastig. Masturbatie en abortus zijn daar grote voorbeelden van. Dat maakt me verdrietig. Wat ik graag zou zien is openheid, veiligheid en eerlijkheid. Niet alleen thuis aan de keukentafel (waar mijn ouders me trouwens al een heel goed voorbeeld hebben gegeven), maar ook op de (christelijke) school, de jeugdclub in de kerk en eigenlijk alle gesprekken in deze sfeer. Laten we samen openheid creëren en op zoek gaan naar de dialoog.

Ellen

Ellen

1 gedachte over “Laten we masturberen bespreekbaar maken”

  1. Yes!! Zoveel schaamte nadat ik me door Save Seks van Gerry Velema heb heen gelezen… zoveel afkeuring in dat boekje, vreselijk

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Lees hier ook:

Vier alternatieven voor Black Friday (die uiteindelijk veel goedkoper zijn)

De maand november is nog maar nauwelijks begonnen of de eerste campagnes vliegen je al om de oren: ‘Be prepared! Straks is het Black Friday! Welke items ga jij met megaveel korting scoren?’ Het klinkt aantrekkelijk, zo’n Black Friday. Want wie wil er nou niet shoppen tegen bijzonder lage prijzen? Zeker nu de decembermaand voor de deur staat en je nog tientallen sinterklaas-  en kerstaankopen moet doen. Maar begint jouw geweten niet ook altijd een beetje te knagen als je je winkelmandje vol spullen gooit? Want hoe duurzaam is het eigenlijk, zo’n Black Friday? En dat in een wereld waarin het vrijwel onmogelijk lijkt om de klimaatdoelen te halen?

Waarom de misstanden bij DWDD symbool staan voor een veel groter probleem

‘Wij wisten dat als presentatoren onder druk staan, het moeilijk voor ze is om zich altijd goed te gedragen,’ was het excuus van BNN-VARA toen de misstanden bij De Wereld Draait Door bekend werden. Dat het juist die extreme druk is die ervoor zorgt dat er zoveel grensoverschrijdend gedrag plaatsvindt op veel redacties van grote televisieprogramma’s, daar hoor je niemand over. Nee, het gedrag van Matthijs van Nieuwkerk kan en mag niet zomaar worden goedgepraat. Maar, vraag ik me af, wie of wat zorgde er dan voor dat hij zo onder druk kwam te staan? Zijn de hoge kwaliteitseisen die in de televisiewereld worden gesteld geen onderdeel van een veel groter probleem?  

Blijf op de hoogte

  •  *
  •  *
    naam@bedrijf.nl